De naam van deze carnavalsvereniging is afgeleid van het volgende verhaal, op papier gezet door Henk van Roessel.

Het verhaal over de Berkentuuter. D'n Berkentuuter was een onderwerp, waar men in Schijndel, in de eerste helft van de 20e eeuw veel over sprak. Dat onderwerp, kwam in de eerste jaren na de oprichting van de Schijndelse carnavalsvereniging, Prinsenclub De Hopplukkers, weer ter sprake. Er werd namelijk een carnavalsclub opgericht met de naam Dīn Berkentuuter. In mijn jeugd vertelde mijn vader al een heel aardig verhaaltje over dīn Berkentuuter. Het ging als volgt. Het volgende moet zich afgespeeld hebben rond 1920 in de herberg "De Wildeman". De herberg werd in die tijd gerund door de familie Schrijvers. Op de hoek van de oofdstraat-Pompstraat , daar kon men de herberg vinden. In die herberg speelde zich ook voor een gedeelte het verhaal af van het Sleutjes Spook. Men kon er ook overnachten en daar werd nogal eens gebruik van gemaakt. Vooral door reizigers (vertegenwoordigers), die de plaatselijke winkeliers bezochten. Op een avond in het voorjaar, bevonden zich enkele inwoners van Schijndel, evenals een reiziger in de herberg. Al gauw werd de vreemdeling in het gesprek betrokken. Over allerlei onderwerpen werd gesproken, zo ook over de natuur, de vogels en de dieren. Al gauw bleek, dat de vreemdeling een vogelliefhebber was, een ornitholoog. Hij kwam meerder malen per jaar naar Schijndel, en zodoende was de man met de omgeving wel enigszins op de hoogte. De aanwezige Schijndelaren waren vaste gasten van de herberg. Mannen, die elkaar goed kenden en altijd wel in waren voor een grap. Onder hen bevond zich ook Januske, een leuke vent. Iemand die mee voorop stond als er een grap of iets dergelijks uitgehaald moest worden. Zo ook die avond. "O, meneer is vogelkenner" begon Januske het gesprek met de vreemdeling. "U bent een beetje bekend in Schijndel hoor ik. Nu in het Wijboschbroek een natuurgebied tussen Schijndel en Heeswijk daar heb ik laatst een zeldzame vogel gezien. Komt bijna nergens voor in Nederland". De vreemdeling was direct geïnteresseerd . Januske legde de man uit, waar hij de vogel had gezien en wist hem er bij te vertellen dat hij gezien had dat de vogel zat te broeden. "Het vreemde is", ging Januske zijn verhaal verder, "dat hij zijn nest niet in een boom heeft maar onder een boomstam. Ik vandaag nog gezien dat zijn jong zijn uitgekomen. Omdat het zo koud is, gedurende de nacht, heb ik er ouwe hoed van ons vader, zaliger, over gelegd". De vreemdeling was verbaasd en enthousiast met de vondst van Januske. "Als je gaat kijken", waarschuwde Januske de vreemdeling nog, "ben voorzichtig, het schijnen heel schuwe vogels te zijn". Nou dat zou de vreemdeling zeker zijn, terwijl hij de gasten meedeelde om de volgende morgen al vroeg op verkenning uit te gaan. De volgende morgen al vroeg, zag Januske de vreemdeling in het Wijboschbroek in de omgeving van de Martemanshurk rond lopen. Hij had zich verdekt opgesteld zodat de vreemdeling hem niet zag. Al spoedig was de broedplaats door de vreemdeling gevonden. Januske had het goed uitgelegd waar hij moest zijn. Voorzichtig liep de man naar de plaats waar de vogel zijn nest gebouwd had. Daar zag hij de oude hoed onder aan de stam van een boom liggen. Heel voorzichtig liep hij er naar toe en lichtte de hoed een klein eindje op en voelde met zijn hand onder de hoed maar tot zijn grote verbazing voelde hij heel iets anders dan wat hij verwacht had. Wat voelde hij namelijk? Geen nest met jonge vogels, maar een hele grote drol Hoe het verder de vreemdeling vergaan is, verteld het verhaal niet. Dit is het verhaal van dīn Berkentuuter opgeschreven door: Henk van Roessel geboren (1924) en getogen in Schijndel, 28 augustus 2007 Noot redactie: Soortgelijk verhaal, ook met de naam dīn Berkentuuter is bekend bij inwoners van St.Oedenrode. Het eindigt met de opmerking dat het nest in het donker benaderd moet worden en dat de hand stevig in het nest gestoken dient te worden! In Krabberdonk (Den Dungen) bestaat nu nog steeds een carnavalsvereniging met de naam Perketuuters. Van oorsprong zouden het beestjes zijn die je, zo wil het verhaal, kunt vangen door met een brandende kaars onder een mand in het veld te gaan zitten. Zijn er nog personen die het verhaal ook kennen die echter niet in Schijndel zijn geboren en opgegroeid? We horen het graag!